Heraklion

Iraklion/ Heraklion:

Heraklion is de 5e stad in Griekenland. Het komt in grote na Athene, Thessaloniki, Piraeus en Patras en heeft ongeveer 175.000 inwoners. Het is in 824 gesticht door de Arabieren en men noemde de stad toen Kandak. Onder het bewind van de Venetianen (1204-1669) werd de stad Candia genoemd, deze naam gebruikten zij ook voor het hele eiland. Aan deze tijd herinneren nog: de binnenhaven en het fort, de loggia, enkele kerken, de fontein en de geweldige vestingmuren. In 1669 viel de stad in handen van de Turken, die aan de stad de naam Groot Kasteel gaven. Toen in 1820 de revolutie tegen de Turken begon wilden de Grieken hun stad een eigen naam geven : Iraklion. Vernoemd naar Herakles die volgens de sage op Kreta was geland om een heldendaad te verrichtten.
De hoofdstad Heraklion is de grootste stad van Kreta en hoofdstad van de gelijknamige provincie en zetel van de aartsbisschop.
De stad biedt veel afwisseling, het is een rommelige maar toch gezellige stad met drukke winkelstraten, terrasjes, een leuke markt en veel eethuisjes met Kretenzer specialiteiten.
Door de centrale ligging aan de noordkust en door de uitbreiding van de buitenhaven is het een handelscentrum en heeft het de grootste exporthaven van het eiland. In de vernieuwde buitenhaven heerst grote bedrijvigheid van veer- en vrachtboten, de binnenhaven is alleen voor vissersboten, jachten en kaiks.

De grootste attractie van Heraklion is het Venetiaanse kasteel, dat nog steeds de Turkse naam Koules draagt. Het zijn eigenlijk alleen nog maar de muren, het fort gebouwd tussen 1523 en 1549 heeft enorme dikke muren van goudkleurige steen met boogramen.
Hier werd in de 17e eeuw geschiedenis geschreven, toen de Venetianen hun 21 jaar durende vergeefse strijd tegen de Turken voerden om het behoud van het fort. Op 3 buitenmuren staan nog steeds de gebeeldhouwde leeuwen van San Marco.
Vanuit de haven kunt u over de Venetiaanse muren lopen. Deze 4 kilometer lange wandeling biedt prachtige panorama’s van de stad. De muren werden in de 15e eeuw gebouwd en vergroot in de 16e en 17e eeuw. Het hoogste punt is Promachon Martinengo, de begraafplaats van de Kretenzische romanschrijver Nikos Kazantzakis. Op de indrukwekkende steen op zijn graf staat kort en bondig : ik hoop niets, ik vrees niets , ik ben vrij.
Andere Venetiaanse bouwwerken zoals de Loggia en de Morosini fontein [ 1628 ] zijn ook zeker een bezoek waard. De fontein staat op Platia Venizelou. Dit ligt aan het eind van 25ste Augustus straat, die vanuit de haven omhoog loopt. De vier 14e eeuwse leeuwen , die de fontein dragen, zijn afkomstig van een vroegere fontein. Op de amusante bas-reliëfs van de onderste bassins dartelen nimfen, stieren, dolfijnen en muzikanten vrolijk door elkaar.
Ga even op een van de terrasjes zitten, bestel koffie met bougatsa. Bougatsa is een zoet [na] gerechtje gemaakt van griesmeel met filodeeg. Een aanrader! Loopt u verder naar boven dan ziet u de markt, een bonte verzameling van vaste kraampjes, heerlijk om overheen te slenteren. De kleine terrasjes serveren heerlijke kleine gerechtjes genaamd : Meze.
De mooiste en waardevolste iconen van Kreta zijn in de Ag. Katerina kerk tentoongesteld. Deze ligt naast de kathedraal van Ag. Minas. Ook zeker een bezoek waard.
Op de 25ste Augustus straat staat de Ag. Titos kerk. Titos is de beschermheilige van Kreta. In de kerk kunt u een schrijn met het hoofd van Titus, de leerling van Paulus , zien. Toen de Turken Kreta bezetten, werd de schrijn meegenomen naar Venetië en pas in 1966 teruggegeven.
Musea: last but not least.
Het Archeologisch museum bevindt zich aan het vrijheidsplein waar u de unieke en volledige Minoische nalatenschap vindt.
Voor het jongere verleden geeft het Historisch museum een ruime blik in de Byzantijnse, Venetiaanse en Turkse tijd.